nienkevanmaris

20 juni 2013 | Edinburgh (I)

Wachtend in het Bemanningencentrum tussen mijn vluchten kom ik erachter dat de co-piloot en ik elkaar nog kennen van 15 jaar geleden, toen we (soort van) aangetrouwde familie waren. Grappig dat zijn moeder net een week geleden gezegd heeft dat het zou kunnen dat we elkaar tegen zouden komen, omdat ik ook ben gaan vliegen. Maar met 9.500 collega's verwacht je niet dat je elkaar dan al zo snel treft....


Heel laat komen we aan in het hotel in Edinburgh, dus iedereen duikt direct zijn bed in. Ik kom met een enorme brede grijns op mijn gezicht in mijn kamer aan. In de lift zit een bandje, die je overal voor waarschuwt. Je zou zeggen dat het gebruik van een lift vrij simpel en overzichtelijk is, maar een beetje begeleiding kan nooit kwaad: "doors closing, stand clear from the doors." "First floor, doors opening, stand clear from the doors." Was echt een enorme hulp, anders had ik echt zeker in de war geraakt.....

Wel treffen we elkaar de volgende ochtend allemaal beneden bij het ontbijt. De heren van de cockpit hebben een eerdere "Calling" dan wij, dus zij trekken hun eigen plan.
Met de Purser en de CA stap ik op de bus bij het hotel (altijd weer even opletten, verkeer komt van de andere kant!!!) en we gaan in een half uurtje naar het centrum van Edinburgh.
Wat is dat een prachtige stad. Ik heb het gevoel alsof ik zo Harry Potter in gelopen ben....
Bijna alle gebouwen zijn gemaakt in de 17e eeuw van grote stenen, welke door de tijd en het klimaat helemaal een donkere/zwarte waas hebben gekregen. Het ziet er zo "gloomy" uit...!!!

We beginnen in de grote winkelstraat. En tja, dan kom je de Primark tegen, dus die kun je dan niet overslaan.... Ik dacht van tevoren dat ik die niet hoefde te zien, omdat er ook een Primark in Hoofddorp zit... Nou, het is niet vergelijkbaar!!! De collectie is echt anders en hier sta je niet een uur in de rij... Dus de Purser en ik zijn naar binnen gegaan en met 2 tassen vol spullen (want ik had nog niet genoeg spullen) per persoon, komen we weer de Primark uit. Niet voordat ik daar even een foto gemaakt heb van de fantastische thuispakken die ze hier verkopen: ze zien er uit als grote baby-trappelpakken en ik vraag me af wie ze draagt..... Ik zie dan voor me een compleet gezin in dat soort pakken samen op de bank en val dan bijna in een lachstuip...

Natuurlijk komen we niet alleen voor het winkelen, maar ook om de stad te zien. Dus we stiefelen samen naar het oude slot. Met ieder 2 veel te zware tassen. Praktisch gezien, hadden we het schema beter om kunnen draaien. Ach, dit geeft meteen een goede workout.... Blijf je lekker slank bij. Dat is fijn voor het uniform...
Wat heeft Edinburgh een hoop prachtige gebouwen!!! Dat kunnen ze wel, het oude behouden. En het is allemaal zo bijzonder van bouwstijl. Her is dan ook allemaal echt heel oud. Op weg naar het oude kasteel komen we langs een doedelzakspeler in traditionele kleding. Maar hij is niet de enige die er helemaal opgetuigd rondloopt. En niemand die ervan opkijkt... Er zijn dan ook tig winkeltjes waar je van alles aan Schotse kleding en accessoires kunt kopen. Zo leuk!!! Maar ik heb me niet laten verleiden tot de aankoop van een kilt.... !!!

Naast een kerk hebben we geluncht. Ik heb me gewaagd aan een jacket potato. Vond het zo leuk klinken ... En het was ook lekker. Helaas moesten we na de lunch alweer terug naar het hotel.
We kwamen (met die leuke lift) bij onze etage, bij de deur en onze doorkeys werkten niet. Dus er kwam iemand naar boven om de deuren te openen. Wij vroegen braaf of we moesten laten zien wie we waren. Die man zei heel ad rem, dat hij aan de (Primark) tassen al kon zien dat wij wel crew moesten zijn.... *bloos*!!! Gelukkig paste alles nog wel in de koffer...
Dus uniform aan en koffer dicht. Want hoe leuk zo'n tripje ook is, uiteindelijk moet er ook gewerkt worden, dus een vluchtje terug naar Amsterdam en dan nog een vluchtje door naar....... het volgende logeeradres voor deze week...!!!