nienkevanmaris

4 september 2013 | Washington DC

Deze trip gaat naar Washington DC en is voor mij een heel bijzondere trip: ik heb zelf namelijk in de omgeving van Washington gewoond. Ik ben nu 11 jaar weer terug in Nederland, maar ik mis bij tijd en wijlen nog steeds het leven dat ik toen leidde: de plekken, de mensen, het land...

Ik heb een trip waarbij ik 48 uur heb in Washington en ik kijk er enorm naar uit. Een trip down memory lane...


Al is het ook wel een emotionele trip. Mijn Amerikaanse partner is in de tussentijd overleden en ik heb de begrafenis niet mee kunnen maken. Dus na 3,5 jaar krijg ik de kans om zijn graf te bezoeken.
Dat betekent dan ook, dat ik niet zo veel plannen heb om de stad te verkennen. Deze trip heeft een andere lading. Washington verken ik dan de volgende trip wel weer.

Na aankomst rijden we langs alle afslagen die ik nog ken van jaren terug. Ik rij er echter alleen maar langs en we rijden de stad Washington DC in. We zitten in een prachtig hotel, dat wel een beetje de uitstraling heeft van het hotel uit de film The Shining....
We gaan met een deel van de crew lekker naar buiten, even naar de CVS. Altijd fijn!!! En we lopen een uurtje door de omgeving. Daarna is het alweer etenstijd. We eten dicht bij het hotel in een restaurant en daar staan glutenvrije pizza’s op het menu. Aangezien ik dat eigenlijk nooit eet, kan ik deze kans niet aan mij voorbij laten gaan, dus ik bestel een heerlijke pizza, die ik natuurlijk niet helemaal op kan. Het restant gaat mee in een “doggybag”. Je weet maar nooit of je midden in de nacht met je jetlaghoofd met honger wakker wordt, dus je kunt maar beter voorbereid zijn...

De volgende ochtend ben ik al vroeg wakker en ik zie de zon opkomen boven Washington. Ik mag de dag beginnen met het beroemde ontbijt in dit hotel. Al mijn collega’s roemen dit ontbijt. Het is inderdaad heerlijk!!! Veel vers fruit en je kunt er heerlijk buiten zitten.
Na het ontbijt huur ik een auto aan de overkant en ga ik op weg naar Virginia. De Purser heeft aangeboden mee te gaan en ik heb zijn aanbod aangenomen. Dus we stellen de navigatie in en we gaan op weg.
Bij de begraafplaats krijg ik een plattegrond om het graf te vinden. Het is best een flinke wandeling over een prachtige begraafplaats. Het ziet er heel erg anders uit dan de begraafplaatsen zoals wij ze kennen. Alle grafstenen zijn plat verzonken in het gras, dus het enige wat je ziet zijn mooie, glooiende groene heuvels, met een paar prachtige bomen. Er staan wel bij heel veel graven vazen met hele lelijke zijden boeketten: allemaal verschillende bloemen, in allemaal verschillende kleuren. Een typisch Amerikaans boeket.

Als ik het graf vind, laat de Purser mij even de tijd nemen. Ik heb een kaarsje meegenomen en 3 houten tulpen. Verder mijn Ipod en ik draai wat nummers die me aan hem of ons doen denken. Uiteraard is het emotioneel en heftig...

Hierna gaan we samen lunchen in het winkelcentrum waar ik vroeger altijd mijn boodschappen deed. Heel grappig om na 11 jaar op die plek te komen. Nog bijzonderder is het om na de lunch even langs te gaan bij het huis waar mijn ex en ik samen woonden. Het ligt midden in de bossen. De weg er naartoe is nog net zo schitterend als ik het me herinner. Omdat het een prachtige dag is, straalt de zon schitterend door de bladeren van de bomen.
Aangekomen bij het huis, blijkt het helemaal verbouwd te zijn. De basis is nog wel te herkennen, maar tegelijk is het ook helemaal anders... Ik durfde niet aan te bellen en te vragen of ik even binnen mocht kijken. Maar er naast staan, was ook al heel bijzonder. Wat was het toch een prachtige plek!!!

’s Avonds had ik afgesproken met een nichtje van mijn ex en wij hebben tapas gegeten in Georgetown. De laatste keer dat ik haar zag, was ze 13 jaar oud en nu stond er een volwassen vrouw die me in de armen vloog...!!! Zo leuk om haar te zien!!! Uiteraard is het een avond geworden waarin we heel veel herinneringen opgehaald hebben. Zij herinnert zich mij nog vooral doordat ik alle neefjes en nichtjes Nederlandse woordjes geleerd had: ze heeft zelfs nog het briefje met 1 t/m 10 in het Nederlands. En jaren lang hebben ze nog het kaartspelletje “pesten” gespeeld en daarmee natuurlijk enorm de blits gemaakt bij hun vrienden. Zo leuk om te horen...
Na het eten lopen we M-street nog even op en neer en daarna ga ik met een taxi weer terug naar het hotel.

De volgende ochtend weer een heerlijk ontbijt en daarna ga ik met een collega met de Circulator-bus naar de Target. Zo’n lekkere winkel!!! Ik kom eruit met zakken met witte chocolade M&M’s.
Een bezoekje aan de CVS levert me ook nog 6 flessen virgin Pina Colada op. Dat vind ik misschien wel het allerlekkerste wat Amerika te bieden heeft en ik vind het gewoon in een fles!!! Uiteraard is mijn koffer op de terugweg bijna niet meer te tillen, dus ik hang er maar een “heavy-label” aan voor die arme bagagemensen...

Tot aan Calling ga ik nog even lekker aan het zwembad liggen... Even lekker ontspannen na een bijzondere trip... Wil hier nu alweer naar terug...