nienkevanmaris

18 september 2013 | Nairobi

Ook dit is weer een trip waar ik enorm naar uitkijk: ik mag naar Nairobi. Helaas heb ik maar 24 uur daar, maar ik heb een afspraak met een vriend uit Nederland, die veel in Nairobi is en toevallig ook nu. En niet alleen dat: hij vliegt ook nog eens met mijn vlucht mee terug naar Amsterdam. Gezellig!!!

We komen ’s avonds aan in Nairobi, waar het heel erg smerig regenweer is. En omdat er natuurlijk brand geweest is op het vliegveld, moeten we met de trap naar beneden en worden we met een bus opgehaald en naar de bagagebanden gebracht. Deze bevinden zich momenteel in de voormalige garages van het vliegveld. Ik vind het toch wel heel bijzonder en vindingrijk om te zien hoe alles dan toch gewoon weer door kan gaan, in afwachting tot alles weer hersteld is en zijn normale weg weer vindt...

We komen in de avond aan in het hotel. Het is een echt safari hotel, waar als het mee zit, de dieren echt op het terrein lopen... Maar helaas is het slecht weer en zien we niets (bovendien is het donker, dus zouden we het zowieso niet zien)... We drinken nog gezellig een drankje met de crew.

De volgende ochtend ontbijten we samen en daarna word ik opgehaald door mijn vriend. Hij weet goed de weg hier, want hij heeft er jaren gewoond en zit er ook alweer jaren parttime.
We gaan eerst even langs bij een vriendin van hem. Zij woont niet in de villawijken van Nairobi, zullen we maar zeggen. Het zijn ook niet de echte sloppenwijken, want daar moet je als “rijke blanke” niet komen... tenminste, niet als je weer de wijk uit wilt gaan MET je auto, handtas, camera en schoenen...
Maar het is wel een wijk die me weer even met beide voeten op de grond zet: huizen gemaakt met golfplaten daken, heel klein, gordijnen als voordeur, weinig of geen ramen en ongeplaveide wegen... Ik ben heel eerlijk, dat ik me toch wel een beetje opgelaten voel. Ik voel me echt “de rijke Westerling” en durf dan ook geen foto’s te maken. Dat zou echt voelen alsof ik een beetje kom “loeren”.
De vriendin van mijn vriend was ontslagen, omdat ze zwanger was. In Kenia is dat heel erg normaal, al kunnen wij ons dat niet eens voorstellen. Maar ja, hier zijn geen vakbonden die mensen beschermen. Mijn vriend helpt haar met referenties, in de hoop dat ze zo snel mogelijk toch weer een baan kan vinden, nu haar dochtertje geboren is.
Wat ik ook heel bijzonder vind en me niet kan voorstellen, is dat ze vertelt dat haar oudste dochtertje bij haar zus woont, “want zij heeft een baan”. Het is in Kenia zo veel normaler om elkaar te helpen. Kinderen worden opgevoed bij diegene die een baan en inkomen heeft. Hoe meer je verdient, hoe meer mensen je verzorgt en onderhoudt... En zo worden deze mensen dus nooit rijk.

Hoe dan ook is het bezoekje aan deze buurt voor mij weer een mooie gelegenheid om me te realiseren hoeveel mazzel ik heb in het leven: ik heb een fijn huis, een droombaan, fijne vrienden en familie en ik hoef niet te vechten voor mijn eten... Ik heb zooo veel om dankbaar voor te zijn. Ik weet dat zeker wel, maar het is goed daar weer even met de neus op gedrukt te worden.

Hierna gaan we even een kopje koffie drinken in een winkelcentrum. Nu is dit schrijf, heeft dat een heel wrang gevoel. Onze auto werd volledig gecontroleerd voordat we binnen mochten: met een spiegel werd de onderkant gecontroleerd en de achterbak moest open en werd gecontroleerd. Ik voelde me enorm veilig in dat winkelcentrum. Een paar dagen later, gaat het enorm fout in een ander winkelcentrum in Nairobi. Dat geeft een heel raar gevoel. Het blijkt dus dat het een schijnveiligheid is geweest, die ik ervaren heb...

Hierna rijden we door naar een restaurant in Kenia, wat op nummer 1 staat van de Tripadvisor: Talisman. Het is een mooie tuin, waar we heerlijk buiten kunnen eten en wat we te eten krijgen, is echt heerlijk!!! Een Tilapiafilet, op een bedje van (als ik het allemaal heb kunnen ontcijferen) bleekselderij, walnoten, pompoenpitten, olijven, ananas. Met erbij aardappelpartjes met een saus van crème fraîche en mierikswortel. Het was echt heerlijk!!! Mooi om te zien, is dat als ik naar binnen ga om even naar het toilet te gaan, het hele personeel bij elkaar zit en wordt onderwezen over eten en voedselhygiène. Vandaar ook die #1-rating op Tripadvisor.

Van mijn vriend krijg ik een prachtig fotoboek. Het is een boek wat door een vriendin van hem gemaakt is: zij heeft camera’s gegeven aan de jeugd van Nairobi en ze gestimuleerd om zelf mooie foto’s te gaan maken. Deze foto’s zijn gebundeld in het boek Creative Minds. Daar zijn alle foto’s van die dit keer in mijn fotocollage zitten. Ook omdat ik met mijn foto’s daar niet tegenop kan. En wie weet kan ik nog iemand inspireren om het boek te willen kopen... :).

Op het moment dat we weggaan, begint het te regenen. In Nederland is regen al een reden om het hele verkeer vast te laten lopen, maar in Nairobi zijn ze nog minder gewend aan regen, dus daar loopt het zo mogelijk nog veel vaster. En uiteraard moeten we dwars door de stad om weer terug te komen in het hotel. Gelukkig zijn we op tijd vertrokken, zodat ik op tijd voor Calling in het hotel ben. Helaas voor mijn vriend, moet hij daarna eerst nog weer helemaal terug naar zijn huis, om zijn koffer te pakken en op onze vlucht te kunnen komen. Gelukkig lukt dat nog wel op tijd.
Tijdens de vlucht komt hij nog even in de galley gezellig kletsen. Ik hoop dat we volgende keer weer een overlappend schema hebben... Ik vond het een supergeslaagde trip!!!