nienkevanmaris

18 januari 2014 | Aruba

Hoe fijn is het, om als het winter is in Nederland, naar de Carribean te mogen? Ik ben nog nooit in die hoek geweest en als ik kijk op weeronline, word ik wel heel blij. De zomerjurkjes mogen mee en met een veel te zware koffer (ik snap er nix van: het zijn bikini's en andere kleine kleertjes, wat kan het wegen?) ga ik op mijn eerste 5-daagse trip.

We vliegen dus eerst naar Aruba, waar we 24u blijven en dan vliegen we door naar Bonaire voor een verblijf van 48u. Wat een verwennerij!!!

Na aankomst op Aruba worden we naar het hotel gereden. Wat me opvalt, is dat alles heel open gebouwd is. Voor mij is dat echt nieuw. Geen deuren of puien bij de receptie.
We spreken af om nog even wat te gaan drinken bij een tentje aan de overkant. Dus naar de kamer en omkleden. Snel even douchen, want het is toch een lange vlucht en in dat warme weer zweet je toch wel je uniform uit...
Nou, dat douchen is niet zo'n succes. Het water wordt maar niet warm. Ik ben op zoek naar verborgen systemen of knoppen om de watertemperatuur omhoog te krijgen, maar die zijn er niet. Dus het wordt een korte en uitermate verfrissende douche.

Met zijn 6-en gaan we wat drinken en een klein hapje eten. Gewoon een appetizer is genoeg. Met natuurlijk een Virgin Pina Colada. Wat is het fijn om zo buiten te zitten in je zomerkleding. Ik ben wel blij dat ik ook een bloesje meegenomen heb, want de wind waait wel heel straf (en ik heb te nou eenmaal altijd koud).
Op tijd gaan we weer terug naar het hotel. Het is een lange dag geweest en we zitten natuurlijk nog lichamelijk op Nederlandse tijd.

De volgende ochtend zit ik om 8u aan het ontbijt en dat blijkt ook wel de tijd te zijn dat meer mensen aanwaaien. Ik had nog niet echt plannen wat ik kon gaan doen op Aruba en dacht dat er vanuit de crew vast wel een leuk plan zou komen waar ik bij kon aanhaken. Dat is ook zo.
Onder het hotel gaat een bootje naar een eilandje en daar kun je heerlijk genieten van zon, zee, strand. Prima plan!!!
Iedereen komt daar op zijn eigen tempo naartoe en ik blijk hetzelfde tempo te hebben als een collegaatje. Zodra we aankomen op het strandje zie ik een groepje flamingo's, die tussen de bedjes rondlopen. Ze zijn ontzettend tam!!! Heel leuk!!!
Langzaam maar zeker breidt het aantal KLM-ers zich uit en we liggen in een lange rij naast elkaar. De flamingo's vinden ons interessant, maar de liefde is niet bij iedereen wederzijds. Ik vind ze heel leuk en van een Amerikaan die weg gaat, krijg ik een zak met Cheetos, waar ik de flamingo's mee lok en voer. Ik word uitgedaagd een Cheeto in mijn mond te doen en zo de flamingo's te voeren. Tuurlijk!!! Dat levert natuurlijk mooie foto's op.
Er is ook een grote.... Ehm.... Varaan, leguaan, uit de kluiten gewassen hagedis??? Ik ben niet helemaal op de hoogte van alle merken, maar ik vind het gaaf om hem live te ontmoeten.

We genieten van het zonnetje. Er is zeker ook een hele stevige wind (wat was het ook alweer? Benedenwindse eilanden???) en er zijn veel wolken, maar dat maakt eigenlijk alleen maar dat het goed vol te houden is en je niet wegsmelt.

Omdat we nog een vlucht moeten doen naar Bonaire, moeten we rond 15u weer terug naar het hotel. Ik maak nog een klein wandelingetje rond het hotel, om wat van de bijzondere gebouwen op de foto te zetten. Het ziet er allemaal uit alsof het zo uit de Efteling of Disneyland zou kunnen komen. Echt heel leuk!!!

En dan moet ik me ook echt gaan klaarmaken. Ik heb de tip gekregen om de warm water kraan een hele tijd te laten lopen om warm water te krijgen. Dus ik laat het water minutenlang lopen voordat ik eronder stap... Om nog steeds koud water te hebben.... Pffffff, ik ben toch niet zo goed met kou hoor!!!
Als ik mijn haar wil drogen, ligt ook de stroom er nog af. Gelukkig heb ik makkelijk haar!!!

Eenmaal in uniform beneden weet ik meteen wat ik vergeten ben in te pakken: mijn uniformblouse met korte mouwen. Dat is iets wat ik niet nog een keer vergeet. Dat kan namelijk makkelijk!!! De temperatuur is echt fantastisch.
Als ik uit de lift stap zie ik nog J├Ârgen Raymann, die een hele schare aan fans om zich heen heeft... Zijn blik kruist de mijne en hij lijkt even iets ongelukkig te kijken. Maar ja, ik kan hem niet helpen... Dat krijg je ervan als je BN-er van de A of B-categorie bent. Ik val onder de Z-categorie en ik kan dus gewoon heerlijk rustig over straat. Heerlijk!!!

De vlucht naar Bonaire is 20 minuten. Er is dan ook geen service en we hoeven niet eens van onze stoel af. Er is een stoel vrij in de cockpit en mijn collegaatje, die zelf ook van Aruba is, mag tijdens het opstijgen in de cockpit en zo afscheid nemen van haar eiland.
Ik mag de landing op Bonaire vanuit de cockpit aanschouwen. Zo gaaf!!!
We vliegen over Curacao en ik kan de zon heel mooi onder zien gaan. De landing op Bonaire is dan ook in het donker. Tjonge, wat gaat dat snel. Ik durf geen foto's te maken tijdens de echte landing, om de piloten op geen enkele manier af te kunnen leiden. Maar in mijn hoofd zitten de plaatjes wel.
En omdat we over het platform weglopen, kan ik nog even de kist op de foto zetten. Als je er zo naast staat, is het toch wat indrukwekkender dan wanneer je met een loopbrug aan en van boord gaat... Over 2 dagen gaan we weer weg, maar eerst mag ik nog genieten van Bonaire...!!!