nienkevanmaris

19 januari 2014 | Bonaire

Vanaf Aruba ben ik dus met een vlucht van 20 minuten doorgevlogen naar Bonaire. Het is echt een bizarre vlucht. Hij is zo kort dat we niet eens service doen, maar verder is alles zoals bij een gewone vlucht: Calling, pick-up, naar het vliegveld, koffers afgeven, aan boord gaan, instappen, vliegen, uitstappen, koffers ophalen en naar het hotel.
Alleen dat stukje vliegen is zo bizar kort!!! Het voelt bijna onzinnig om er al die fuss voor uit te halen.....

Na aankomst in het hotel gaan we naar de kamers. Helaas zit ik op een bovenverdieping en is er geen lift..... Dus ik moet mijn veel te zware koffer naar boven zien te sjouwen... Pfffff, misschien de volgende keer toch maar IETS minder kleine kleertjes inpakken... (heel eerlijk, gaat er best een groot deel van de inhoud van mijn koffer ongebruikt naar huis: die lange broek en dat leren jasje waren misschien niet zo nodig...)

Natuurlijk wordt er nog geborreld. En wederom ga ik aan de Virgin Pina Colada en ik heb er zelfs nog een medestander in gevonden. Mijn voorliefde is zich aan het verspreiden :)!!!

Ik ga niet al te laat naar bed, want ik heb de volgende ochtend al om 8u een afspraak. Ik word namelijk in het hotel opgehaald door de eigenaresse van de Horse Ranch Bonaire. Dat is ook een reden dat mijn koffer zo zwaar is: ik heb mijn paardrijspullen meegenomen.
Ik ga eerst een tocht met haar maken van anderhalf uur en als we dan aangekomen zijn bij een watertje gaan we zwemmen met het paard. Ik had er ook nog nooit eerder van gehoord, maar ik vond het op onze KLM-website waar iedereen per bestemming tips op kan zetten.
Ik heb er erg naar uitgekeken. Ik word gewoon erg gelukkig van paarden. En deze tocht te paard gaat door een prachtig natuurgebied. Wat is Bonaire een mooi eiland! We komen langs water met flamingo’s. Ik geef toe, dat na Aruba, waar de flamingo’s uit je hand eten (of uit je mond), deze wilde flamingo’s op afstand al bijna minder spannend zijn.
We rijden langs de oude zoutvlaktes en prachtige stranden waar dan 1 losse boom staat, met niets er omheen, langs mangrovebossen... Ik geniet er enorm van, zeker op de rug van hengst Indy.

Als we bij Lac Bay aangekomen zijn, wordt Indy afgezadeld en trek ik mijn kleren uit tot aan mijn bikini. Dan lopen we een stukje naar het strand, waar ook de kajakkers vandaan vertrekken. Vervolgens lopen we het water in. Ik was erop voorbereid dat het water “pislauw” zou zijn, maar helaas viel dat vies tegen. Het was nog best koud!!!
Eenmaal in het water stap ik weer op Indy. Zonder zadel en hij is nat, dus ik moet me erg goed vastknijpen en me vasthouden aan zijn manen. Hij zwemt in het water. Soms loopt hij gewoon, maar soms zwemt hij echt, net als een hond. Ik vind het echt een heel bijzondere ervaring. Tussendoor moet hij steeds even bijkomen, maar we doen wel een paar rondjes. Wat een bijzondere ervaring!!!
Na het zwemmen mag Indy even bijkomen en dan zadelen we hem weer op, om aan de terugweg te beginnen. Het is erg fijn om weer even te kunnen rijden. Dat moet ik toch eigenlijk gewoon vaker doen...

Ik word na afloop ook weer keurig teruggebracht naar het hotel. Erg fijne service.
Ik ga nog even op de pier liggen bij mijn collega’s. Even lunchen en genieten van de zon. Ik zie nog een paar collega's aan de Virgin Pina Colada's. Hahahaha!!! En dan om 14u staan we met 10 man klaar voor een volgende uitje: we gaan zeilen en BBQ-en.

We lopen naar een ander hotel, met een haven en daar stappen we aan boord van een mooi zeilschip. Wat is het leuk om met zo’n grote groep iets te gaan doen. Helaas waait het wel heel erg hard, dus we doen een iets andere route dan dat er eigenlijk bedacht was. Maar ik vind het allemaal even mooi, dus mij maakt het niet uit.
Lekker op de boot, in het zonnetje, de deining van de zee, beetje windje om de temperatuur lekker te houden, drinken en eten aan boord...

Op een gegeven moment gaan we voor anker. En daar gaat iedereen het water in om te snorkelen... Ik ben eigenlijk heel bang van water, dus mijn wateravontuur met het paard van vanmorgen was al een hele overwinning, maar daar had ik Indy die ik vertrouwde. Nu moet ik het zelf doen...
Ik wil dan ook niet mee en besluit op de boot te blijven, me ondertussen ergerend aan mijn eigen angsten die me tegenhouden om er alles uit te halen wat erin zit.
De dame die bij de boot hoort, biedt aan om me een zwemvest te geven, zodat ik het dan misschien wel durf... Ik besluit ervoor te gaan. Hoe was het ook alweer “Do something that scares you every day”? Nou, in deze voldoe ik daar aan. Ik word in een zwemvest gegespt, krijg zwemvliezen aan en een snorkel op mijn hoofd. En dan moet ik dat water toch echt in... Ook deze keer is het weer een stuk kouder dan dat mij lief is... Maar ik ga erin en ik ga met mijn snuit in het water liggen om onder water te kijken. Ik heb nog nooit gesnorkeld en ondanks de uitleg, voel ik paniek opkomen als ik niet door mijn neus kan ademen. Ik probeer mezelf rustig te houden en door mijn mond in en uit te ademen. Dat helpt wel en ik kan onder water kijken naar de mooie vissen. Er zijn er niet heel erg veel, maar ik heb het nog nooit live gezien, dus ik ben al gauw onder de indruk. Wel zie ik de belende papegaaivissen. Ik zie ook schitterende witte vissen, die ik meteen wel een plekje toebedenk in mijn witte huis. Maar ik denk dat er geen mogelijkheid is dat ik ze meekrijg in mijn koffer. Niet dat ik het zou willen, maar de gedachte is toch wel even grappig... "Pet in cabin"...
Ik red het langer in het water dan ik in eerste instantie gedacht had, en als ik weer op de boot ben, ben ik blij dat het voorbij is, maar ben ik ook trots dat ik het wel gedaan heb. Hopelijk ga ik het nog een keer leuk vinden...

Na het snorkelen gaan we eten. Er is een complete BBQ voor ons geregeld. Hoe fijn is dat: BBQ-en op een zeilboot, met gezellige mensen om je heen, terwijl de zon langzaam begint te zakken.... Goh, wat is het toch zwaar werk.....
Als het echt een beetje begint te schemeren, gaan we weer op huis aan. Het grootzeil wordt gehesen en met een windkracht 6-7 zijn we redelijk snel weer terug bij de haven. Als we daar bijna zijn, zien we de kist met onze collega’s nog aankomen.

We lopen terug naar het hotel en we willen nog gaan stappen, maar drinken eerst wat in het hotel. Na een hele dag buiten geweest te zijn, nogal wat angsten overwonnen te hebben en 5u tijdverschil, stort ik best wel in en met mij de rest ook... Er wordt dus weinig gestapt en ik lig weer op tijd op bed.

Ook nu is dat niet erg, want om half 10 hebben we afgesproken om met het busje van het hotel naar Sorobonne te gaan, een stuk strand en een strandtent, waar KLM-ers volgens mij standaard naartoe gaan: Jibe.
We waren eerst nog bij een ander tentje beland, maar we herstellen onze vergissing als snel.
Deze laatste dag genieten we nog van het zonnetje en een heerlijke lunch. Waarbij ik iedereen aan de Virgin Pina Colada’s krijg. Erg grappig!!!

Om 15u zijn we weer in het hotel. Ik ga nog even het dorp in, op zoek naar ansichtkaarten om te versturen. Als ik die gevonden heb en op weg terug naar het hotel wandel, stopt er een auto achter me, of ik een lift wil. De kans dat ik iemand ken op een eiland waar ik nog nooit geweest ben, is niet zo heel erg groot, dus ik ben bijzonder verbaasd een KLM-Co te zien, die daar lekker met vakantie is. Dat is dan wel weer handig aan mijn herkenbare look :). Ik word dus keurig bij het hotel afgezet en ik zie hem ’s avonds weer aan boord.

Ik heb nog tijd om eventjes te slapen voor calling, maar echt slapen wordt het niet. Ik moet op mijn koffer gaan zitten om hem weer dicht te krijgen (op de een of andere manier past alles beter als ik van huis weg ga, dan als ik weer naar huis ga, ook al heb ik niets gekocht). De koffer weer naar beneden krijgen, is weer een uitdaging. Pffffff..... Gelukkig had ik nog geen spierpijn van het paardrijden.... :S

En dan is deze mini-vakantie weer voorbij. Mijn allereerste 5-daagse trip vond ik geweldig!!! Ik hoop er nog vele te kunnen doen zo!!!

(Nog een klein wetenswaardigheidje: toen ik met mijn jetlaghoofd op de bank lag na thuiskomst, zag ik op tv dat een Pina Colada 625 calorieën bevat. Oeps!!! Ik hoop dat je dat aantal bij een Virgin-versie misschien mag halveren ofzo???)