nienkevanmaris

23 maart 2014 | Johannesburg (I) [deel 2]

Na het ontbijt trek ik mijn bikini aan en ga even met mijn e-reader aan het zwembad liggen. De buurmeisjes melden nog dat ze weer gaan fietsen, maar na de ervaring van gisteren, sla ik hem even af. Ik blijf lekker in de zon liggen. Een tijd later komt de Senior Purser vragen of ik een stuk wil wandelen. Dat klinkt stukken aanlokkelijker, dus dat doe ik wel. Even aankleden en gaan.

We lopen een blauwe route, die je ook kunt fietsen volgens de kaart, maar ik ben blij dat ik te voet ben... Het is een behoorlijke klauter... We komen op een gegeven moment langs een watertje, waar twee wildebeesten staan. Één ziet ons en graast verder. De ander is duidelijk enorm door ons geïrriteerd; hij zwaait met zijn staart en stampt op en neer, terwijl hij ons steeds aankijkt. Gelukkig zit er voldoende ruimte tussen om eventueel weg te kunnen rennen als hij ons echt zat is... En zo ver komt het ook helemaal niet.
We stappen stevig door, maar halverwege de route zien we dat we over vijf minuten onze lunch klaar staat... Oeps, dat halen we nooit!!! Nou ja, toch maar gewoon doorwandelen.

En inderdaad komen we een half uur te laat bij de lunch, maar de buurmeisjes waren gelukkig ook te laat, waardoor we niet eens zo veel later zijn dan zij. Zij zijn tijdens het fietsen een beetje verkeerd gereden en hebben de afgeraden route gereden. Er is namelijk een nijlpaard door het hek gebroken en die loopt rond op het achterste stuk van Kololo. Daar gaat ook een fietsroute doorheen, maar die is dus afgeraden... Gelukkig gebben ze het nijlpaard gemist...
Op mij wacht in ieder geval een heerlijke springbokcarpaccio. Ik heb me voorgenomen waar mogelijk Afrikaans vlees te eten, wat je thuis niet zo snel zou eten. Vandaar Springbok.

Na de lunch krijg ik van de Senior Purser een les in mediteren. Ik weet niet of het de fijne omgeving is, of dat ik rust in mijn hoofd heb, maar het gaat me beter af dan gedacht. Mijn goede voornemen is om dit vaker te doen....

Om 16u staan we allemaal klaar om de grote gamedrive te doen. We rijden het aangrenzende gebied in. Ook hier zijn de paden niet allemaal even goed, al zijn sommigen echt volledig onbegaanbaar.
Gelukkig kunnen we wel in de buurt komen van een neushoorn vrouwtje, met een baby van 2 weken... En met "in de buurt komen", bedoel ik ook echt "met de auto ernaast". Ze staan op nog geen vijf meter afstand van de auto. De baby neushoorn is een mannetje en plaatst zichzelf dus heel stoer tussen zijn moeder en de auto. Omdat mamma niet bang is, is hij ook niet van ons onder de indruk. Ondanks alle camera-geluiden en het geroezemoes. Mamma ziet het ook rustig aan en graast lekker verder. Pas als hij uiteindelijk te dichtbij komt, snuift ze even heel luidruchtig en dat is genoeg voor de kleine om weer wat dichter naar mamma te kruipen... Wat is dit prachtig!!!! Zo dichtbij zie je ze niet vaak (oké, ik toevallig 2 maanden geleden nog in Zambia.....)!!!

Ook hier zit halverwege een pauze-momentje en aan een waterkant komt de koelbox tevoorschijn. Bij het drankje valt er ook wat te snacken:chips, pinda's en gedroogd kudu-vlees. En dat is lekker!!!
Als we weer verder gaan, zien we nog wel dieren als zebra's, wrattenzwijnen, waterbok, maar geen van de Big5... We besluiten morgenochtend op tijd op te staan en om 6u nog een grote gamedrive te doen om hopelijk nog wat meer te zien.

Bij terugkomst in de Lodge wacht ons een heerlijk diner. Mijn hoofdgerecht is Wildebeest Chili Con Carne. En het is werkelijk verrukkelijk!!! Weer een typisch Afrikaans beest... Toch weer eens wat anders dan plofkip of rundergehakt...

En ook nu gaan we weer op tijd naar bed. Tja, de wekker gaat Nederlandse tijd 4u 's ochtends... Ugh!!!
Wel zijn we voor het slapen druk met ons insmeren. We zijn verschrikkelijk verbrand tijdens onze wandeling... Ik lijk enorm op zo'n bekend vogeltje: roodborstje... Dat gaat nog pijn doen, jeuken en vervellen.... Tja, lesje geleerd: op 2.000km hoogte zit je stukken dichter bij de zon en het blijft Afrika...

Als om 5u de wekker gaat, springen we beiden zo fit als een hoentje uit bed. Nou ja, bijna dan.... of eigenlijk niet echt... of eigenlijk vooral echt niet... Het voelt een beetje alsof je vroeg op moet tijdens een Europa-week. Maar we weten waar we het voor doen, dus het is het waard.
In het restaurant staan koffie en thee klaar. Helpt niet heel erg om wakker te worden. Wat wel helpt, is dat het buiten heul koud is. Gelukkig liggen in de auto ook dekens, waar we ons in nestelen. Ziet eruit alsof we met de Zonnebloem op pad zijn.... Maar het is gelukkig wel warm.
Vandaag hebben we twee rangers bij ons en we gaan weer het terrein van Welgevonden op. We gaan natuurlijk voor leeuwen of olifanten en we zijn vol goede moed. Maar niets van dat alles... We zien wel vooral heeeeel veel kudu's. Dat zijn wel echt de meest schattige dieren ooit. Wat zijn die mooi!!! Vooral de mannen, die een prachtig gewei hebben met krullen erin. De rangers proberen van alles om ons het grote wild te laten zien. Dat vinden ze zelf ook het leukste, dus ze nemen verschillende paden. Uiteindelijk komen we op een heel slecht pad terecht en we komen vast te zitten... De auto wil niet voor of achteruit en de wielen hebben zich vastgedraaid in de modder. We hebben wel een klein beetje mazzel dat we redelijk dicht staan bij een electriciteitspaal. Dus de rangers halen de lier uit de auto, binden die om de paal en trekken ons zo uit de midder. Het is natuurlijk best even een spannend momentje, want de auto staat hardstikke scheef en er is toch even dat momentje dat je bang bent dat de auto om gaat. Maar geukkig is dat absoluut niet aan de orde. De rangers weten precies wat ze doen.

We hebben weer een koffiemomentje, dicht bij het water. Op de achtergrond grazen de zebra's en de hartebeesten. Er staan ergens in het gras ook twee neushoorns, maar we komen niet meer zo dicht in de buurt als gisteren.
Na de koffie rijden we weer over diverse paden in het park, maar het is 38.000 hectaren en daar heb je de dieren gewoon niet zomaar gevonden. Het is natuurlijk geen Beekse Bergen...
Dus ondanks dat het leuk is om hartebeesten, zebra's, neushoorns, parelhoenders, wrattenzwijntjes en vooral kudu's te zien, ben ik eerlijk dat het toch jammer is dat we geen van de Big5 kunnen toevoegen aan ons lijstje. Ook al rijden we drie uur door het park, het lukt niet om iets te spotten.

Dan maar weer terug naar Kololo, waar weer een heerlijk ontbijt op ons wacht. De wind waait wel stukken harder dan gisteren, maar het is toch wel weer zonnig, dus we beginnen het ontbijt weer met het verbouwen van het terras, zodat we weer lekker in het zonnetje kunnen opwarmen na onze koude ochtendrit.

Na het ontbijt gaan we alvast onze rekening betalen. Ik wil nog wel éven ontspannen zitten voordat we weer in standje Dakar Rally gaan. Dus na het inpakken van de koffers genieten we nog heel even van de zon... En om 12u stappen we in de auto. We hebben besloten deze keer niet via Pietersberg te rijden en ons gewoon die ruim 300 km te besparen...
Het stukje Dakar wat het eerste uur in beslag neemt, is stukken beter te doen als je niet al eerst ruim 5 uur in de auto hebt gezeten. Het blijft natuurlijk een rotweg, maar het voelt ook wel heel stoer om daar overheen te rijden. Verder gaat de route erg voorspoedig.
We moeten natuurlijk nog wel de auto afgetankt terugbrengen, dus we stoppen bij het laatste benzinestation om te tanken. Helaas hadden we kort daarvoor de Shell gemist en nu kwamen we bij een ons onbekend tankstation. De sfeer is er niet prettig... We hebben allerlei waarschuwingen gehoord over benzinestations waar ze iets in je auto stoppen, zodat je na een uur stil komt te staan en dan komen ze je "hulp" bieden: hulp om heel snel van al je spullen en je geld af te komen... Dus tanken doe ik zelf wel.
De jongen die bij het tankstation werkt, is erg geïnteresseerd dat we uit Nederland komen en bij het betalen wil hij weten hoe ons geld er dan uit ziet. Die grap heb ik jaren geleden in Barcelona ook gehoord en toen heeft het me al mijn vakantiegeld gekost, dus ik reageer snel dat ik dat niet bij me heb en steek mijn portemonnee meteen weg. De Senior Purser en de IPB-ster zijn weer terug van het toilet en we vertrekken dan ook snel. De Purser had eigenlijk ook nog willen plassen, maar in het tankstation stonden volgens de dames allerlei waarschuwingen dat het er onveilig was, dus beter even wachten tot we weer in het hotel zijn.

Kwart voor 4 parkeren we de auto keurig weer bij de Avis. We krijgen de bon en gaan met een taxi het laatste stukje terug naar het hotel. Om daar meteen uit elkaar te gaan, voelt toch een beetje raar, dus we gaan nog een hapje eten bij het restaurant dat bij het hotel hoort. Lekker buiten op een terrasje nog even genieten van een struisvogelbiefstukje.
Daarna dan terug naar de kamer, de koffers weer ompakken en dan nog even slapen voor Calling... Wat een fijne reis was dit ook weer. Niet de hele Big5 gezien, maar was wel samen met fijne mensen met een Big heart en dat was minstens zo mooi...